ชาวลาวจะนิยมบริโภคข้าวเหนียวแต่ก็ยังมีผลผลิตที่ได้มาจากข้าวเหนียวได้แก่ ข้าวคั่ว เป็นข้าวเหนียวที่นำมาคั่วในกระทะร้อนโดยไม่ต้องใส่น้ำมัน จะกระทั่งได้สีน้ำตาล แล้วนำมาโขลกให้ละเอียดสำหรับโรยอาหารประเภทลาบให้มีกลิ่นหอมชวนรับประทาน ข้าวจี่ เป็นข้าวเหนียวหุงสุกนำมาย่างไฟจนกระทั่งได้เป็นสีออกเหลืองปนน้ำตาล อาจจะเพิ่มรสชาติอีกด้วยการชุบไข่ ทานกับแจ่วบอง ข้าวเบือ ก็เป็นข้าวเหนียวที่นำมาแช่น้ำแล้วโขลกให้ละเอียดเพื่อนำมาใส่อาหารประเภทแกง เพื่อให้น้ำแกงมีความเหนียวข้นยิ่งขึ้น ข้าวโคบ อาจจะเรียกอีกชื่อว่า ข้าวพองก็ได้เช่นกัน ทำมาจากข้าวเหนียวโดยปั้นเป็นก้อนกลมแบน จากนั้นนำไปตากแดดให้แห้งแล้วนำมาทอดในน้ำมันที่ร้อน ข้าวก็จะพองตัว มักนิยมทานกับเฝอ ข้าวปุ้นชื่อว่า ขนมจีน ก็ทำมาจากข้าวเหนียวเป็นอาหารเส้นที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในลาว ปัจจุบันข้าวปุ้นแบบแห้งก็ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายเช่นกัน
ตลาดเช้าที่หลวงพระบาง ท่านจะได้พบเห็นวิถีชีวิตเป็นกันเองทั้ผู้ซื้อและผู้ขาย จะได้เห็นปลาตัวโตที่ได้จากแม่น้ำโขงหรือปลาที่มีให้เห็นเฉพาะในเขตหลวงพระบาง ไม่ว่าจะเป็นปลายอน ปลาสะงัว ปลาลิง ปลาเลิม เป็นประเภทมีหนังไม่มีเกล็ด ปลาแกง ปลาหว่า เป็นปลาประเภทที่มีเกล็ด
ท่านยังจะได้เห็นพืชผักท้องถิ่นหลากชนิด เป็นต้นว่า ไค ซึ่งเป็นสาหร่ายเส้นยาวสีเขียว นำมาปรุงรส เติมงา กระเทียม มะเขือเทศลงไป จากนั้นทำเป็นแผ่นนำไปตากแดดให้แห้งแล้วนำมาทอดในน้ำมัน เป็นอาหารว่างหรือทานกับแจ่วบอง ผักชีลาว เป็นสมุนไพรยอดนิยมของครัวอาหารลาว ใช้แต่งกลิ่นอาหารประเภทที่เป็นเนื้อปลา ทำให้มีกลิ่นหอมน่าทานยิ่งขึ้น ต้นหอมเป็นผักอีกอย่างที่ใช้สำหรับแต่งกลิ่นมากกว่าที่จะเป็นเครื่องปรุงหลัก ต้นหอมบางช่วงฤดูยังออกดอกอีกด้วย เรียกว่า ดอกหอมหรือผักบั่ว สามารถนำไปประกอบอาหารประเภทแกงและผัดได้เช่นกัน ชาวลาวเองชอบบริโภคเนื้อสัตว์โดยเฉพาะเนื้อควาย ซึ่งนำมาทำอาหารได้ เช่น ทำลาบ เป็นชิ้นควายตากแห้ง หนังควายสำหรับใส่อาหารบางอย่างและแคบควาย ซึ่งมักจะทานกับส้มตำหรือเป็นเครื่องเคียงประเภทน้ำพริกได้เช่นกัน พวกสัตว์ปีกก็ยังเป็นที่นิยม นำมาทำอาหารอีกเช่นกัน มีนกเขา ไก่ป่า ซึ่งอาจจะใช้วิธีวางกับดักเป็นพวกตาข่าย หรือเครื่องมือที่เรียกว่า หนังสติ๊ก เป็นยางยืด มีลูกกระสุนไว้ยิง เล็งไปที่เป้าหมาย คือตัวนกซึ่งจับอยู่บนต้นไม้ในระยะไกลในทุกรายการอาหาร ยังพบว่าชาวลาวนิยมใส่ผงชูรสเพื่อเพิ่มให้อาหารมีรสชาติดียิ่งขึ้น
ในการเตรียมอาหารลาวซึ่งมีศัพท์เฉพาะที่จะต้องมาอธิบายดังนี้ สับ เป็นการกระทำโดยใช้มีดคล้ายการซอย ฟัก หมายถึงการสับอย่างละเอียด ฝาน การทำให้เป็นชิ้นบางๆ ตำ เป็นการตำด้วยภาชนะคือครก เครื่องหอม หมายถึงส่วนผสมที่มีกลิ่นหอมเพื่อเตรียมจะปรุง หมก คือ การนาบหรือทำให้สุกโดยการนำอะไรบางอย่างใส่เข้าไปในถ่านไฟหรือขี้เถ้า บางที่ของที่จะหมดอาจจะห่อด้วยใบตองหรือไม่ก็ได้ เช่น การเอาพริก หอม กระเทียมหมกใส่ขี้เถ้าไปได้เลย
นึ่ง จะหมายถึงการนึ่งด้วยไอน้ำ อาหารที่นึ่งส่วนมากจะห่อด้วยใบตอง จืน หมายถึงการทอดที่ต้องใช้น้ำมัน เช่นจืนไข่หรือทอดไข่ เอาะ หมายถึงตุ๋น มีของเหลวค่อนข้างน้อยอ่อม การทำให้สุกในหม้อด้วยไฟอ่อนอย่างช้าๆ มีคำเฉพาะอยู่ 2 คำคือ แจ๊ะ เป็นการใช้ปลายนิ้วแตะดู หรือเอานิ้วนั้นใส่ปาก เพื่อทดสอบดูว่าอาหารสุกดีแล้วหรือยัง กับคำว่า ซิม หรือ ชิม ซึ่งหมายถึงการทดสอบอาหารที่ทำให้สุกแล้วโดยใช้ช้อนตัก
แม่น้ำโขงและแม่น้ำคานยังคงไหลเอื่อยๆ โอบล้อมเมืองราชธานีเก่า...หลวงพระบาง ดูงดงามเป็นอาณาจักรล้านช้างที่เรืองรองด้วยขนบธรรมเนียมทางวัฒนธรรมอย่างสมบูรณ์และมากมีด้วยอันวิจิตรตระการตา
วันเวลาที่ล่วงผ่านไม่อาจเปลี่ยนแปลงความเป็นเมืองและไม่สามารถเปลี่ยนวิถีชีวิตที่สงบและเรียบง่าย ของผู้คนได้จึงไม่น่าแปลกใจที่เมืองเล็กๆ แห่งนี้ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองมรดกทางวัฒนธรรม โดดเด่นและเต็มไปด้วยเสน่ห์ดึงดูดใจนักท่องเที่ยวผู้แสวงหาความสงบงามทางวัฒนธรรม
สถาปัตยกรรมสไตล์โคโรเนียลในยุคอาณานิคมฝรั่งเศสโดดเด่นเรียงรายตามริมน้ำโขงและลำน้ำคาน ช่วยเสริมสร้างบรรยากาศที่สงบเรียบง่ายของวิถีชีวิตชาวลาวให้ดูคลาสสิกและโรแมนติก สอดรับกับตัวเมืองที่ถูกโอบล้อมด้วยขุนเขาเขียวขจีตามรูปแบบการวางผังเมืองขององค์การยูเนสโกจัดสภาพบ้านเรือนไว้ในย่านเมืองเก่าอย่างเป็นระเบียบสวยงาม ซึ่งมีวัดวาอารามงดงามตั้งกระจายอยู่มากมาย โดยเฉพาะบนถนนสายโพธิสารราช ซึ่งเป็นที่ตั้งของพระราชวังเก่าแก่ด้วย
ความสุขที่หาได้ไม่ยากผ่อนคลายท่ามกลางบรรยากาศสวยๆ ภายในร้านกาแฟ เช่น คาเฟ่ บ้านวัดแสนรสชาติกาแฟก็เข้าทีเข้มข้นกลมกล่อม คือผลผลิตกาแฟลาวแท้ๆ ทางตอนใต้ของประเทศที่มีอากาศหนาวเย็น ทั้งบรรยากาศและคุณภาพกาแฟทำให้หลายๆ คนอดไม่ได้ที่จะถ่ายทอดความรู้สึกลึกซึ้งส่วนตัว ส่งผ่านโปสการ์ดสวยๆ ไปถึงใครสักคน...
ความศรัทธาในพระพุทธศาสนาของชาวหลวงพระบางมีอยู่มากพบเห็นได้ทุกวันในช่วงเวลาเช้าตรู่ ซึ่งจะมีพระสงฆ์หลายร้อยรูปเดินเรียงแถวยาวเหยียดออกบิณฑบาตตามถนนสายเล็กๆ ที่ทอดยาวผ่านวัดวาอารามและอาคารโคโรเนียลทรงคลาสสิก ภาพของผู่เฒ่าผู้แก่ หนุ่ม-สาวและเด็กๆ ที่นั่งเรียงแถวสงบเสงี่ยม บรรจงหยิบข้าวเหนียวทีละน้อยหย่อนลงในบาตรสายตาความอิ่มเอมเข้ามาไว้ในหัวใจได้เป็นอย่างดี
ใครชื่นชอบยามราตรี หลวงพระบางก็มีแหล่งท่องเที่ยวเช่นนี้ให้สัมผัสที่ดวงจำปาบันเทิงจะได้พบเห็นภาพน่ารักๆ สาวน้อยชาวลาวนุ่งซิ่นยืนเต้นรำในจังหวะประจำชาติ ที่เรียกว่า บาร์สโลบกันอย่างพร้อมเพียงอีกความประทับใจที่มีให้ไม่แพ้กัน คือ รสชาตินุ่มๆ ของเบียร์ลาว รวมถึงรอยยิ้มและคำทักทาย "สะบายดี" อย่างมีมิตรไมตรีซึ่งดังปะปนอยู่กับแสง สี และเสียงดนตรีตลอดเวลา เมื่อยามที่เสียงเพลงดวงจำปา (เพลงที่ได้รับความนิยมมากในหลวงพระบาง) ดังขึ้น นั่นหมายถึงความพิเศษอีกค่ำคืนหนึ่งของชาวหลวงพระบาง
แม่น้ำโขงและแม่น้ำคานซึ่งแบ่งสายไหลโอบล้อมเมืองหลวงพระบางไว้นั้น จะไหลมาบรรจบกันที่ปลายถนนโพธิสารราชซึ่งเป็นที่ตั้งของวัดเชียงของ วัดที่มีอุโบสถงดงามด้วยสถาปัตยกรรมแบบหลวงพระบางแท้ๆ ที่สร้างขึ้นในสมัยพระโพธิสารราชเจ้า ลักษณะหลังค่าทรงแอ่นโค้งและลาดต่ำ มีเสาขนาดใหญ่แปคต้นปิดทองล่องชาดไว้อย่างงดงามด้านหลังของอุโบสถ ต้นไม้แห่งชีวิต ซึ่งแตกต่างจากกระจกสีชิ้นเล็กๆ เรียงต่อเป็นภาพต้นไม้อย่างสวยงาม ใกล้ๆ มีโรงเมี้ยนโกศหรือหอเก็บราชรถ ที่เก็บพระโกศของเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวงศ์ พระราชมารดา และพระเจ้าอาทั้ง 3 พระองค์
รอบนอกยังมีธรรมชาติโดยล่องเรือไปตามลำน้ำโขงแวะชมถ้ำติ่งและน้ำตกตาดกวางสีที่งดงามและ สัมผัสวิถีชีวิตของชาวบ้านซ่างไห่และชาวบ้านเชียงแมน พร้อมเก็บเกี่ยวภาพเด็กๆ ที่วิ่งเล่นน้ำ อาบน้ำ ตามชายหาดริมน้ำโขง ซึ่งให้สัมผัสถึงความมีชีวิตชีวาผ่านรอยยิ้มและแววตาใสซื่อบริสุทธิ์
สถานที่ท่องเที่ยวในรูปแบบเดิมๆ คือการไปเดินชมตลาดเช้า ชาวหลวงพระบางมีความเป็นกันเองมาก สองข้างทาง จะมีสินค้าวางขายมากมายทั้งพืชผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ ปลาจากแม่น้ำโขง รวมถึงอาหารพื้นเมือง อาทิ ไคแผ่น เอาะหลาม แจ่วบอง
ช่วงเย็นๆ มีทั้งอาหารปรุงสำเร็จหอมโชยยั่วยวนเช่น ข้าวจี่ทาไข่ ส้มตำ เฝอเนื้อควาย และข้าวจี่ปาเต้ อาหารว่างที่พกพาได้สะดวกถือเป็นมรดกทางวัฒนธรรมซึ่งฝรั่งเศสทิ้งไว้ให้และกลายมาเป็นวิถีการกินอยู่ของชาวหลวงพระบางมาจนถึงทุกวันนี้
 

 

top